Het is inmiddels alweer de tweede keer dat het verslag van een RONDO-bijeenkomst door een gastschrijver wordt geproduceerd. Toen deze aanpak door de redactie (Esther de Koning en Hans de Jong) werd ingevoerd dacht uw redacteur nog wel wat werk te hebben aan het bijwerken van de in te leveren teksten.

Niets is echter minder waar gebleken. Het is mij nu helemaal duidelijk dat de beste bestuursfunctie in RONDO die van redacteur is. Je hoeft de ontvangen verslagen alleen maar gewoon door te sturen naar Jennifer (Drukkerij Sanders) en die zorgt wel dat alles op de site komt en netjes in RONDOM.

Het verslag van ons bezoek aan Amsterdam is verzorgd door Brian Bal. Onderstaand het in record tempo geproduceerde verslag. Gemeld kan worden, dat de tekst totaal niet is aangepast (behalve dan dat Rondo is veranderd in RONDO). De literaire stijl is volledig het werk van Brian! Dat juristen goed kunnen schrijven is alom bekend. Maar je ziet dat niet vaak in de stijl zoals Brian weet te hanteren! Alleen jammer dat uw redacteur het verhaal niet zelf heeft geschreven!

Tekst: Brian Bal (Van Gastel en Bal Advocaten)
Toto’s: Gerrit Paardekoper

RONDO goes Amsterdam

Donderdagochtend 25 september 2014, 8.00 uur in de ochtend. Terwijl de rijzende zon steeds feller de ochtendnevel terugdringt en de eerste vogeltjes zich inspannen om de dag vooral zomers te laten lijken, treft een groot aantal RONDO-leden de voorbereidingen voor opnieuw een fantastisch evenement. Op het menu staat een dagje 020, met als ‘pièce de résistance’ diezelfde zon weer onder te zien zakken in de Golf van Scheveningen. Dit alles onder het genot van een stevige hap en wellicht hier en daar een voorzichtig slokje.

De uitnodiging vermeldt 10.00 uur verzamelen op ‘de parkeerplaats van de Fakkel’. Dit blijkt ingewikkelder dan het lijkt, nu deze uit twee delen bestaat. Aannemelijk lijkt dan, dat dit deel wordt bedoeld dat ook daadwerkelijk bij de Fakkel gelegen is. Niets is minder waar. Blijkbaar verzamelt RONDO ‘al sedert de oprichting’ klem tegen de Sportlaan aan en dus niet bij de Fakkel zelf. Afgevraagd moet dan wel worden waarom zelfs sommige meer ervaren ‘RONDO-rotten’ op het verkeerde deel stonden. Ik noem geen namen, Jos van Driel (Flynth). Het kan via deze weg maar eens schriftelijk vastgelegd zijn voor ‘nieuwkomers’ en alle overige leden kort van geheugen, zoals ondergetekende, dat ‘bij de Fakkel’ niet persé betekent ‘bij de Fakkel’.

Nadat onze bezielende reisleider Bert van der Heijden (Transport bedrijf G. van der Heijden) alle R-schaapjes bij elkaar heeft gedreven op het juiste deel van de parkeerplaats, komen -als vroeger bij een schoolreisje- de zenuwen en dus de verhalen los. Waar Willem Smit (Smit Mode) nog voor het verzamelen een leverancier tot de beste kwaliteit heeft aangespoord, is Bas Vink (Autotaalglas Ridderkerk) maar liefst tot zijn enkels in het pierenbadje van de Fakkel los gegaan, tijdens de zwemsessie van zijn dochter. Al snel wordt door allen reikhalzend uitgekeken naar het bestijgen van de moderne, bijna nieuwe, Ringelberg-bus. Sommigen hadden liever de Feyenoord bus gezien, maar stelden dit bij nu ook de terugreis bij voorkeur met een complete bus met dak en hele ramen wordt ondernomen.

Na allen door onze uiterst vriendelijke chauffeur te zijn gewezen op de aanwezigheid van gordels, wordt de reis aangevangen. Na wat strijd wie er op de achterbank mocht zitten, begint André van der Linden (Den Otter Alles voor Kantoor) al snel Mentos uit te delen die hij blijkbaar nog ergens op zolder vond uit een oude voorraad ooit gekregen van voormalig buurman Flach...Terwijl iedereen zijn verstandskiezen kneust op de onverwoestbare snoepjes, komen wij in een file terecht. Verbazingwekkend dat een stad waarvan men de naam niet eens wenst uit te spreken, zoveel mensen aantrekt dat er files ontstaan. De chauffeur stuurt met grote vaardigheid het blik vol ondernemers langs de aaneengesloten rij milieuvervuilers. In het Amsterdamse wordt hij gastvrij ontvangen door de plaatselijke bevolking per fiets, met onder andere een ram op de zijkant van de bus, een vloek in onverstaanbaar plaatselijk dialect en twee dikke middelvingers in de lucht. We zijn er!

Nadat de chauffeur de bus middels een briljante parkeersteek voor de Heineken Experience plant, ontglipt Ellie van Wingerden (Administratiekantoor P.C. van Wingerden) dat dit haar nog nimmer is gelukt met haar Fiat Punto. Wietze Bakker (Accountantskantoor W. Bakker) bevestigt net iets te gretig het ontbreken van bepaalde rijkwaliteiten van zijn partner en ieder weet dat hij de terugweg alleen zal moeten zitten…

Lunch in rondvaartboot.

Voordat wij ons mogen overgeven aan de Heineken Experience, is het varen geblazen. Gezeteld naast o.a. Tup Jansen (Notariskantoor Jansen) onderga ik een heerlijke lunch en verteren wij tevens alle informatie die Tup in zijn studiejaren in het Amsterdamse heeft opgedaan. De namen van de grachten, interessante informatie over bepaalde gebouwen en zelfs dappere daden die de notaris in zijn jonge jaren in de slag rond de Blauwbrug ten toon spreidde. A.F.Th. van der Heijden schijnt er een boek over te hebben geschreven. Toevallig familie, Bert?

Anyway, dan blijkt plots dat alle interesse voor Amsterdam toch wel een reden heeft. Musea als het Anna Frank Huis, minimaal 4 panden die zichzelf het smalste huisje noemen, prachtige gebouwen uit vervlogen tijden maar ook uit het heden. Ook de her en der rondstruinende vreemde vogels in nog vreemdere gewaden maken Amsterdam bijzonder en daarmee de boottocht woest aantrekkelijk.
Al zippend aan zijn rode wijn tuurt Barrie Tieleman (TwinSign reclame) uit het raam naar alle activiteiten op het IJ, waar een enorm cruiseschip genaamd AidaSol is neergestreken. Een deel van onze ondernemers heeft ervoor gekozen vanaf het open achterdek alvast een Heineken Experience in te zetten. We passeren vervolgens een Afrikaans halfnaakt standbeeld op een boot, dat volgens de schipper Michelle Obama moet voorstellen. Voordat de gesprekken richting politiek kunnen gaan, worden er forse zalmwraps binnengedragen, die -na eenmaal te zijn aangebracht- praten onmogelijk maken. De rust keert weer.

Na noeste stuurmanskunsten legt de boot weer aan waar we vertrokken zijn en nemen wij emotioneel afscheid van de kapitein en zijn bevrouwing.

De Heineken Experience

Eenmaal aan land storten wij ons als provinciaaltjes voor de malende wielen op het fietspad richting de aan de overkant gelegen Heineken Experience, begroet door opnieuw de hartelijke gebaren en teksten van de lokale bevolking per fiets. Begripvol en geduldig volkje, die Amsterdammers. Het is werkelijk knap dat je als onderneming mensen fors entreegeld kunt laten betalen om naar jouw reclame te komen kijken. Het is geen wonder dat het e-tje in Heineken na verloop van tijd is gaan lachen…

Er is werkelijk uitgepakt om de bezoeker de geschiedenis en het heden op leuke wijze duidelijk te maken. In aparte kamers met speciale tribunes kun je het brouwproces meemaken. Dat betekent wel dat Bas Vink (Autotaalglas Ridderkerk) wordt afgescheiden van zijn vrienden, hetgeen tot groot protest leidt. De dame in charge is echter onverbiddelijk. Na Bas getroost te hebben gaan we verder naar de bierproeverij. De bardame roept nog dat er nog niet gedronken mag worden, maar dat is voor sommigen te laat (ik zal geen namen noemen). Daar waar het idee was om tegen de onderkant van een schuimkraag aan te kijken, rest niet anders dan de onderkant van een leeg glas te aanschouwen.

Overal in het pand kun je geld kwijt aan vele Heineken souvenirs, zoals het printen van foto’s op shirts, deelnemen aan een videoclip en zelfs eigen tekst plaatsen op een flesje. Kees Sanders (Drukkerij Sanders) weet uit eerdere ervaring dat delen van de Nederlandse taal (namelijk die men op schuttingen aantreft) niet mogelijk zijn. En terwijl Steven op der Heijde (ING) op de Playstation een digitale sliding inzet, leert Bert van der Heijden (Transport bedrijf G. van der Heijden) elders in het pand een biertje tappen (overigens met 8 vingers schuim).

Buffet aan het Scheveningse strand.

Aan elke experience komt een eind en van al dat gerstenat is bij velen een chronische dorst ontstaan. Tijd om het Amsterdamse te verruilen voor de Scheveningse kust. Op naar de strandtent EscuBelle. Ergens hebben we iets goeds gedaan, want we worden aldaar ontvangen met een ruim terras, vriendelijke bediening, maar ook nog eens een hartverwarmend zonnetje! Het ondernemerschap suist over het terras als André van der Linden (Den Otter Alles voor kantoor) koekjes probeert uit te onderhandelen bij zijn bier en Gerrit Paardekoper onder het mom van het nemen van foto’s meerdere rode wijntjes probeert te scoren door telkens van stoel te wisselen. En terwijl Aart Kruithof (AA-LI Dienstverlening) naarstig pogingen waagt om de bestelde jus d’orange (jawel!) ook daadwerkelijk geserveerd te krijgen, verschijnt onze tot dan toe afwezige voorzitter Kees van den Bergh (Van den Herik en Verhulst Advocaten). Inmiddels aangespoord door onze aanvoerder volgde de strijd met de BBQ, waarna wij ons al zingend richting bus begaven. Na drie kwartier zingen ‘Busje komt zo’, bleek dat dit weleens niet het geval zou kunnen zijn. Uiteindelijk schoof een ons bekend vervoermiddel door het verkeer richting trottoirband en kon de terugweg aanvangen.

Hoe die is verlopen, is uw verslaggever niet bekend. Overweldigd door alle indrukken van de dag onderging hij de rit grotendeels met gesloten ogen, bonkend met het hoofd tegen de zijruit, hooguit licht snurkend. Na op het verkeerde deel van de parkeerplaats bij de Fakkel bij de auto te zijn afgezet, was maar 1 conclusie op zijn plaats. Een prachtige dag in goed gezelschap, waarvoor nogmaals dank aan de organisatie!

Bekijk de foto's